Γέροντες της εποχής μας

''Να ελέγχετε τις σκέψεις σας,να συγκρατείτε τα λόγια σας,να κυριαρχείτε στα πάθη σας,να κάνετε έργα που αντέχουν στο φως της ημέρας.''
''Θα σας δίνουν κάρτες για να σας συνηθίσουν μ' αυτές.Κι όταν κάποτε όλα τα συγκεντρώσουν σε μια κάρτα (ταυτότητα,διαβατήριο,δίπλωμα οδήγησης κλπ) αυτό θα είναι το σφράγισμα,να μην το πάρετε''. Όπως τώρα σκέφτονται να τα συγκεντρώσουν στην ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη...

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ - ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΗΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΙΝΑ

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ

''Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ'' - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ κ.κ.ΝΙΚΟΛΑΟΣ






Μητροπολίτης επιστρέφει τον μισθό του

Γέρων Πορφύριος - Γία τις αμαρτίες...

Ας μη γυρίζουμε πίσω στις αμαρτίες που έχουμε εξομολογηθεί. Η ανάμνηση των αμαρτιών κάνει κακό. Ζητήσαμε συγγνώμη; Τέλειωσε. Ο Θεός όλα τα συγχωρεί με την εξομολόγηση… Κι εγώ σκέπτομαι ότι αμαρτάνω. Δεν βαδίζω καλά. Ό,τι όμως με στενοχωρεί, το κάνω προσευχή, δεν το κλείνω μέσα μου, πάω στο πνευματικό, το εξομολογούμαι, τέλειωσε! Να μη γυρίζομε πίσω και να λέμε τι δεν κάναμε. Σημασία έχει τι θα κάνομε τώρα, απ’ αυτή τη στιγμή και έπειτα.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Ο Γέρων Ιωσήφ ο Σπηλαιώτης και ο παλαιημερολογιτισμός

Όταν άλλαξε το ημερολόγιον και η Εκκλησία ακολούθησε το νέον ημερολόγιον, το Άγιον Όρος, ένεκα της παραδόσεως διετήρησε την χρήσιν του παλαιού ημερολογίου, χωρίς όμως να διακόψει καί την επικοινωνίαν και εξάρτησίν του από το Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως.
Μερικοί αγιορείτες μοναχοί, αυτοτιτλοφορούμενοι ''ζηλωτές'', εξ αιτίας της αλλαγής του ημερολογίου διέκοψαν την πνευματικήν επικοινωνίαν τους με το Πατριαρχείον και το υπόλοιπο Άγιο Όρος. Δεν συμμετείχον εις τα Λειτουργίας, τας πανηγύρεις, ούτε και επικοινωνούσαν με τους υπόλοιπους πατέρας.

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010

Το λέει και ο Άγιος Παύλος:

''Μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού. Τελείωσε! Είπες εκείνο που έπρεπε, βοήθησες τον άνθρωπο όσο μπόρεσες. Από κει και πέρα, θα προσευχηθείς γι' αυτόν και θα καθίσεις ήσυχα και θα κοιτάξεις το χάλι σου.

ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΜΑΙ...

ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΜΑΙ τον Θεόν, έλεγε στους μαθητάς του ο Καθηγητής της ερήμου Μέγας Αντώνιος, διότι τον αγαπώ. Η τελεία αγάπη ''έξω βάλλει τον φόβον''.

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

''Να εμπιστευτούν οι γονείς τα παιδιά τους στο Θεό''

Από το βιβλίο ''Οικογενειακή ζωή'' Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου
ΛΟΓΟΙ Δ'


Η ευθύνη των γονέων για την ανατροφή των παιδιών

''Να εμπιστευτούν οι γονείς τα παιδιά τους στο Θεό''

        Ο Θεός έδωσε στους Πρωτόπλαστους, στον Αδάμ και την Εύα, την μεγάλη ευλογία να γίνονται συνδημιουργοί Του. Στη συνέχεια οι γονείς, οι παππούδες κ.λ.π. είναι και αυτοί συνδημιουργοί με τον Θεό, γιατί δίνουν το σώμα.
        Ο Θεός είναι κατά κάποιον τρόπο υποχρεωμένος να νοιαζτεί για τα παιδιά. Όταν βαπτσθεί το παιδάκι, ο Θεός διαθέτει και έναν Άγγελο, για να το προστατεύει, οπότε το παιδί προστατεύεται από τον Θεό, από τον Φύλακα Άγγελο και από τους γονείς. Ο Φύλακας Άγγελος είναι συνέχεια κοντά του και το βοηθάει. Όσο μεγαλώνει το παιδί τόσο οι γονείς απαλλάσονται από τις ευθύνες. Αν οι γονείς πεθάνουν, ο Θεός, και από ψηλά και από κοντά, αλλά και ο Φύλακας Άγγελος από κοντά, συνεχίζουν για πάντα να προστατεύουν το παιδί.

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Οδοιπορικό:''ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ'' – 40 –


ΣΤΗΝ ΚΟΝΙΤΣΑ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

            Ο π.Αβέρκιος υπέφερε ήδη από τα γνωστά προβλήματα της υγείας του που επιδεινώνονταν. Οι Γέροντες της Μονής ανησύχησαν και τον έστειλαν στην Κόνιτσα για θεραπεία το καλοκαίρι του έτους 1956. Στο Νοσοκομείο δεν ήθελε να εισαχθεί, για να μην γίνει αφορμή να κατηγορήσουν τον μοναχισμό και πουν ότι οι μοναχοί καταλήγουν στα σανατόρια. Τηρώντας με μεγάλη συνέπεια την ξενιτεία, που ως καλόγηρος υποσχέθηκε, δεν πήγε να μείνει στο σπίτι του. Πήγε και έμεινε στο εξωκκλήσι της αγίας Βαρβάρας με το οποίο τον συνέδεαν ασκητικοί παιδικοί αγώνες και υπερφυσικά γεγονότα. Εκεί τις νύχτες άναβε ένα κερί και αγρυπνούσε προσευχόμενος και κάνοντας μετάνοιες στις πλάκες. Ώσπου μια μέρα οικονόμησε ο Θεός και ήρθε να ανάψει τα καντήλια η Καίτη Πατέρα, που για καιρό εργαζόταν εκτός Κονίτσης.
            «Ήταν καλοκαίρι», διηγείται η ίδια, «πήγα στο εξωκκλήσι και είδα έναν καλόγηρο πολύ αδύνατο που έμοιαζε σαν όσιος, μια μορφή σαν Χριστός. Δεν τον γνώρισα στην αρχή. Είχε έρθει στην Κόνιτσα για θεραπεία. Δεν ήθελε να μείνει στο σπίτι του, γιατί έλεγε ότι οι μοναχοί πρέπει να είναι μακρυά από συγγενείς. Του πρότεινα να μείνει στο σπίτι μας, για να έχει παρέα η μητέρα μου που ήταν ολομόναχη και ηλικιωμένη.

''Στις 12 Ιουλίου (νέο ημερολόγιο) του 1994, στις 11:30 τη νύχτα, την ησυχία τάραξε μια δυνατή βροντή! Κατόπιν με συνεχείς αστραπές φωτιζόταν όλο το Άγιον Όρος. Το απόγευμα έγινε γνωστό ότι ο Γέροντας είχε περάσει στην αιωνιότητα.''