Πότε φταίμε γιά τους βλάσφημους λογισμούς

- Γέροντα, όταν έχω προσβολή βλάσφημου λογισμού χωρίς συγκατάθεση δική μου, φταίω;
- Αν στενοχωρεθής καί δεν τόν δεχθής, δεν είναι τίποτε.
- Γέροντα, πότε φταίει κανείς για έναν βλάσφημο λογισμό;
- Αν  δεν  στενοχωριέται  πού  έχει  τέτοιον  λογισμό  καί  κάθεται  καί  τον  συζητάη,  τότε
φταίει.  Καί  όσο θα  δέχεται  τους  βλάσφημους  λογισμούς,  τόσο  θα  δέχεται  την  ταραχή  τού
διαβόλου. Γιατί, όταν του περνά ένας βλάσφημος λογισμός καί τον εξετάζη καί τον συζητάη μέ
τό μυαλό του, δέχεται έναν μικρό δαιμονισμό.
- Καί πώς θα φύγουν, Γέροντα, τέτοιοι λογισμοί;
- Αν  στενοχωριέται  κάποιος,  όταν  τοΰ  ερχωνται  τέτοιοι  λογισμοί  καί  δεν  τους  συζητάη,
θά  κόβωνται  μόνοι  τους,  γιατί  δέν  θά  τροφοδοτούνται.  Δένδρο  πού  δέν  ποτίζεται,  θά
ξεραθή.  Άπό  την στιγμή  όμως  πού  κάποιος  εύχαριστηθή  μ'  αυτούς,  έστω  καί  λίγο,  τους
τρέφει, ποτίζεται ό παλαιός άνθρωπος καί δύσκολα θά ξεραθούν.
- Γέροντα, μερικές φορές δέχομαι τους βλάσφημους λογισμούς, συγκατατίθεμαι, καί
μετά τό καταλαβαίνω, άλλα δέν μπορώ νά τους διώξω.

Περιφρόνηση στους βλάσφημους λογισμούς

- Γέροντα, ό Άββάς Ισαάκ λέει ότι νικάμε τά πάθη ­διά της ταπεινώσεως, και όχι διά
της περιφρονήσεως. Ή περιφρόνηση ενός πάθους και ή περιφρόνηση των βλάσφημων
λογισμών είναι το ίδιο;
- Όχι, ή περιφρόνηση ενός πάθους έχει υπερηφάνεια, αυτοπεποίθηση καί, το χειρότερο,
δικαιολογία. Δικαιολογείς δηλαδή τον εαυτό σου καί δέν δέχεσαι το πάθος σου. Είναι σαν
νά λές: δέν είναι δικό μου αυτό το πάθος, δέν έχει σχέση μ' εμένα, και δέν αγωνίζεσαι νά απαλ-
λαγής από αυτό. Τους βλάσφημους λογισμούς όμως πρέπει νά τους περιφρονούμε, γιατί, όπως
είπα, δέν είναι δικοί μας, άλλα του διαβόλου.
- Όταν υποκρίνεται κανείς μπροστά στους άλλους ότι έχει ένα πάθος, π.χ. όταν κάνη
τον γαστρίμαργο, εμπαίζει τον διάβολο;
-Τότε υποκρίνεται μέ τήν καλή υποκρισία δέν είναι ότι εμπαίζει τον διάβολο. Εμπαίζεις
τον διάβολο, όταν σού φέρνη βλάσφημους λογισμούς κι εσύ ψάλλεις.

Από που προέρχονται οι βλάσφημοι λογισμοί

- Γέροντα, νά μας λέγατε κάτι γιά τήν καλή αδιαφορία.
- Ή καλή αδιαφορία χρειάζεται σε έναν υπερευαίσθητο πού τον ταλαιπωρεί τό ταγκαλάκι
με διάφορους λογισμούς. Τότε καλό είναι νά γίνη λίγο αναίσθητος, με τήν καλή έννοια, και νά
μή λεπτολογή μερικά πράγματα. Η, ακόμη, χρειάζεται γιά κάποιον πού μπορεί σε πολλά νά
είναι αδιάφορος, άλλα σε κάτι νά τοϋ εχη δημιουργήσει ό πειρασμός μιά υπερευαισθησία, γιά
νά τον άχρηστέψη. Τότε  γιά ενα διάστημα θά  τον βοηθήση ή  καλή αδιαφορία. Θέλει όμως
παρακολούθηση. Πρέπει νά λέη τον λογισμό του και νά παρακολουθήται άπό τόν πνευματικό,
αλλιώς  μπορεί  σιγά-σιγά  νά  τά  πάρη  όλα  σβάρνα  και  νά  φθάση  στην  άλλη  άκρη,  νά  γίνη
τελείως αδιάφορος.

Ποιοί λογισμοί είναι βλάσφημοι

- Γέροντα, δεν έχω καταλάβει πότε ένας λογισμός  είναι βλάσφημος.
- Όταν μας  έρχωνται  στον  νου άσχημες εικόνες  για  τον Χριστό, για την Παναγία, γιά τους
Αγίους ή γιά κάτι θείο και ιερό, ή ακόμη γιά τον πνευματικό μας Πατέρα κ.λπ., αυτά είναι
βλάσφημοι λογισμοί. Αυτούς τους λογισμούς δεν πρέπει νά τους λέη κιόλας κανείς.
- Ούτε στον πνευματικό;
- Στον  πνευματικό  αν  πούμε:  μου  περνούν  βλάσφημοι  λογισμοί  γιά  τόν  Χριστό ή γιά  το
Άγιο Πνεύμα  ή  γιά  την Παναγία  ή  γιά  τους  Αγίους  ή  γιά  σένα  τόν  πνευματικό  μου,  αυτό
αρκεί. Αυτές οι βλασφημίες και οί αμαρτίες είναι όλες τού διαβόλου δέν είναι δικές μας.