Οί λογισμοί τον άνθρωπου δείχνουν την πνευματική του κατάσταση

- Γέροντα, πώς γίνεται το ίδιο πράγμα νά το βλέπουν διαφορετικά δύο άνθρωποι;
- Όλα τά  μάτια  βλέπουν  το  ϊδιο  καθαρά;  Γιά  νά  δή  κανείς  καθαρά,  πρέπει  νά  εχη  τά
μάτια της ψυχής του υγιέστατα, γιατί τότε έχει την εσωτερική καθαρότητα.
- Γιατί,  Γέροντα,  μερικές  φορές,  το  ίδιο  περιστατικό  ένας  το  θεωρεί  ευλογία  και  άλλος
δυστυχία;
- Καθένας το ερμηνεύει ανάλογα με τον λογισμό του. Το κάθε πράγμα μπορείς νά το δής άπό
τήν καλή του πλευρά ή άπό τήν κακή του πλευρά. Είχα ακούσει το έξης περιστατικό: Σέ ένα
μοναστήρι πού βρισκόταν σέ κατοικημένη περιοχή είχαν τυπικό νά κάνουν εσπερινό και όρθρο
τά  μεσάνυχτα  και  πήγαιναν  και  κοσμικοί,  γιατί  το  μοναστήρι  ήταν  περιτριγυρισμένο  άπό
σπίτια πού σιγά-σιγά είχαν χτισθή έκεΐ κοντά. Μιά φορά ένας αρχάριος νέος μοναχός ξέχασε
το κελλί του ανοιχτό και μπήκε μέσα μιά γυναίκα. Όταν το έμαθε, στενοχώρια, κακό! Ώ, μολύν-
θηκε το κελλί!  Τρομερό,  χάθηκε  ό κόσμος! Παίρνει  οινόπνευμα,  ρίχνει  στο  πάτωμα  και  βάζει
φωτιά, γιά νά το άπολυμάνη! Παραλίγο νά κάψη το μοναστήρι. Το πάτωμα τού κελλιού του
το  έκαψε,  τόν  λογισμό  του  όμως  δεν  τον  έκαψε.  Εκείνον  έπρεπε  νά  κάψη,  γιατί  τό  κακό
στον λογισμό του βρισκόταν. Αν έφερνε καλό λογισμό και έλεγε ότι ή γυναίκα μπήκε στο κελλί από
ευλάβεια,  για  νά  ώφεληθή,  γιά  νά  πάρη  χάρη  και  νά  άγωνισθή  και  αύτη  στο  σπίτι  της,  θά
αλλοιωνόταν πνευματικά και θά δόξαζε τον Θεό.

Λογισμοί του αγιασμένου άνθρωπου και λογισμοί του πονηρού άνθρωπου

- Γέροντα, αυτός πού έχει αγιότητα καταλαβαίνει ποιος είναι πονηρός;
- Ναί,  τόν  πονηρό  τον  καταλαβαίνει, όπως  καταλαβαίνει  καί  τήν  αγιότητα  ενός  Αγίου.
Βλέπει  το  κακό,  άλλα  συγχρόνως  βλέπει  καί  τόν  εσωτερικό  άνθρωπο  καί  διακρίνει  ότι  το
κακό είναι τοϋ πειρασμού καί έρχεται άπ' εξω. Μέ τά μάτια της ψυχής του βλέπει τά δικά του
σφάλματα μεγάλα, ενώ τών άλλων μικρά. Τά βλέπει στ' αλήθεια μικρά, όχι ψεύτικα. Μπορεί νά
βλέπη  ότι  είναι  εγκλήματα,  αλλά  δικαιολογεί  μέ  τήν  καλή  έννοια  τις  πονηριές  τοϋ  κακού
άνθρωπου δεν τόν περιφρονεί, δέν τόν θεωρεί κατώτερο του. Μπορεί μάλιστα νά τόν θεωρή
καί καλύτερο  άπό  τόν  εαυτό  του  καί  νά  τόν  ανέχεται  εν  γνώσει  του  για  πολλούς  λόγους.
Βλέπει λ.χ. τήν κακότητα ενός εγκληματία, αλλά σκέφτεται ότι εκείνος έφθασε στο σημείο να κάνη
εγκλήματα, γιατί δέν βοηθήθηκε, και ότι θά μπορούσε και ό ίδιος να ήταν στην θέση του, άν δέν
τον βοηθούσε ό Θεός. Έτσι δέχεται πολλή Χάρη. Αντίθετα, ό πονηρός άνθρωπος, ενώ βλέπει
τήν  αγιότητα  τού  άλλου,  δέν  γνωρίζει  τους  καλούς  λογισμούς  πού  έχει,  όπως ούτε  ό
διάβολος τους γνωρίζει.

Όποιος έχει καλούς λογισμούς, oλα καλά τά βλέπει

Μου είπαν μερικοί ότι σκανδαλίζονται, γιατί βλέπουν πολλά στραβά στην Εκκλησία,
καί έγώ τους είπα: Άν ρωτήσης μια μύγα: Έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;, θά πη: δέν
ξέρω εκεί κάτω στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες, και θά σου άραδιάση
όλες τις  βρωμιές  στις  όποιες  πήγε.  Άν  όμως ρωτήσης  μιά  μέλισσα:  είδες  καμμιά
ακαθαρσία  εδώ  στην  περιοχή;,  θά  σου  πη: ακαθαρσία;  οχι,  δέν  είδα  πουθενά  εδώ  ό
τόπος είναι γεμάτος από εύωδιαστά λουλούδια καί θά σου άναφέρη ένα σωρό λουλούδια
του κήπου, του άγρου κ.λπ. Βλέπεις, ή μύγα ξέρει μόνον που υπάρχουν σκουπίδια, ενώ ή
μέλισσα ξέρει πώς εκεί πέρα είναι ένας κρίνος, πιο εκεί ένα ζουμπούλι...
Όπως  έχω καταλάβει,  άλλοι  άνθρωποι  μοιάζουν  μέ  τήν  μέλισσα  καί  άλλοι  μέ  τήν
μύγα. Αυτοί πού μοιάζουν μέ τήν μύγα ψάχνουν σέ κάθε περίπτωση νά βρουν τί κακό υπάρχει καί
ασχολούνται  μ'  αυτό  δέν  βλέπουν  πουθενά  κανένα  καλό. Αυτοί  πού  μοιάζουν  μέ  τήν
μέλισσα βρίσκουν παντού ο,τι καλό υπάρχει. Ό βλαμμένος άνθρωπος βλαμμένα σκέφτεται, όλα τά παίρνει αριστερά, όλα τά βλέπει ανάποδα. Ένώ, όποιος έχει καλούς λογισμούς, ο,τι
καί νά δη, ο,τι καί νά τοϋ πής, θά βάλη καλό λογισμό.

Οι καλοί λογισμοί φέρνουν τήν πνευματική υγεία

- Γέροντα, ποια είναι τά χαρακτηριστικά τού αδύνατου λογισμού;
- Τί εννοείς; Πρώτη φορά το ακούω αυτό.
- Είχατε πει, το να βάλη κανείς αριστερό λογισμό, να παρεξήγηση μια συμπεριφορά...
- Καί το είπα αδύνατο λογισμό αυτό;
- Θυμήθηκα εκείνον πού ήθελε να μείνη κοντά σας ως υποτακτικός καί τοϋ είπατε: Δέν
σέ κρατώ, γιατί έχεις αδύνατο λογισμό.
- Όχι, δέν το είπα έτσι. Δέν σέ παίρνω, τοϋ είπα, για υποτακτικό, γιατί δέν έχεις υγεία
πνευματική. ¨Τί θά πή υγεία πνευματική;, μέ ρωτάει. Δέν έχεις καλούς λογισμούς, τοϋ λέω.
Σάν  άνθρωπος  θά  έχω  τά  κουσούρια  μου,  καί  σάν  καλόγερος  τόσα  χρόνια  θά  έχω  καί
μερικές αρετές. Αν δέν έχης καλό λογισμό, θά βλάπτεσαι καί από τά κουσούρια μου καί από τις
αρετές μου. Γιά ένα μικρό παιδί μπορεί νά πή κανείς ότι έχει αδύνατο λογισμό, γιατί είναι
ακόμη ανώριμο, όχι όμως γιά έναν μεγάλο.

Ή μεγαλύτερη αρρώστια: οί αριστεροί λογισμοί

- Γέροντα,  αγωνιώ,  όταν  έχω  νά  τακτοποιήσω  ένα  πρόβλημα,  καί  δέν  μπορώ  νά
κοιμηθώ.
- Σ'  εσένα  το  βασικό  πρόβλημα  είναι  οί  πολλοί  λογισμοί.  Άν  δέν  είχες  αυτούς  τους
πολλούς λογισμούς, θά μπορούσες νά άποδώσης πολύ περισσότερα καί στην διακονία σου
καί  στά  πνευματικά  σου. Άκου έναν  τρόπο,  γιά  νά  άποφεύγης  τους  πολλούς  λογισμούς:
Όταν σοϋ έρχεται στον νού κάτι πού πρόκειται π.χ. νά κάνης αύριο, να λες στον λογισμό σου:
¨Αύτη ή δουλειά δεν είναι γιά σήμερα¾ θά την σκεφθώ αύριο. Επίσης, όταν είναι νά άποφασίσης
γιά κάτι, μην ταλαιπωρήσαι με την σκέψη νά βρής το καλύτερο και αναβάλλεις συνέχεια. Διάλεξε
κάτι  και  προχώρα.  Άφησε  έπειτα  τόν  Θεό  νά  φροντίση  γιά  τά  παραπέρα.  Προσπάθησε  νά
άποφεύγης την σχολαστικότητα, γιά νά μή ζαλίζης το μυαλό σου. Νά κάνης ό,τι μπορεΐς-μέ φιλότιμο
και νά κινήσαι απλά και με μεγάλη εμπιστοσύνη στον Θεό. Τόν υποχρεώνουμε, κατά κάποιον
τρόπο, τόν Θεό νά βοηθήση, όταν αναθέτουμε το μέλλον και τις ελπίδες μας σ' Αυτόν. Μέ τους
πολλούς λογισμούς κι ένας υγιής άνθρωπος αχρηστεύεται. Ένας πού πάσχει και υποφέρει,  είναι
δικαιολογημένος,  αν  στενοχωριέται.  Ένας  όμως  πού  έχει  τήν  υγεία  του  και  ζαλίζεται καί
υποφέρει  από  αριστερούς  λογισμούς,  αυτός  είναι  γιά  δέσιμο!  Νά  είναι  μιά  χαρά  καί  νά
βασανίζεται μέ τους λογισμούς του!

Η δύναμη του καλού λογισμού

- Γέροντα,  στην  Παλαιά  Διαθήκη,  στο  Δ'  βιβλίο  των  Μακκαβαίων,  αναφέρεται:  ¨Ό
ευσεβής λογισμός δεν είναι έκριζωτής των παθών, άλλα ανταγωνιστής. Τί σημαίνει;
- Κοίταξε νά δής: Τά πάθη είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας, αλλά ό ευσεβής, ό καλός, λογισμός μας
βοηθάει  νά  μην  ύποδουλωνώμαστε  σ'  αυτά.  Όταν  ό  άνθρωπος  φέρνη  όλο  καλούς  λογισμούς  και
σταθεροποίηση μιά καλή κατάσταση, τά πάθη παύουν νά ενεργούν, οπότε είναι σάν νά μήν υπάρχουν.
Δηλαδή ό ευσεβής λογισμός  δεν ξερριζώνει τά πάθη,  αλλά τά πολεμάει και  μπορεί  νά τά καταβάλη.
Νομίζω, ό συγγραφεύς περιγράφει τί μπόρεσαν νά υποφέρουν οί Άγιοι Επτά Παίδες, ή μητέρα τους Άγια
Σολομονή και ό διδάσκαλος τους  Άγιος Έλεάζαρος,  έχοντας  ευσεβείς  λογισμούς,  γιά  νά  δείξη
ακριβώς τήν δύναμη τοϋ καλού λογισμού.
Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί με μια πολύωρη αγρυπνία! Έχει μεγάλη δύναμη. Όπως τώρα
κάποια  νέα  όπλα  σταματούν  μέ  ακτίνες  λέιζερ  τον  πύραυλο  στην  βάση  του  και  τον  εμποδίζουν  νά